مطالب

Developing and improving national toll-free tobacco quit line services

 

خلاصه اجرایی

برای اکثر مصرف‌کنندگان دخانیات، مصرف محصولات دخانیات به‌تنهایی دشوار است و از کمک و پشتیبانی برای غلبه بر وابستگی خود بهره می‌‌‌‌برند. ماده 14 چارچوب  کنوانسیون WHO برای کنترل دخانیات (WHO FCTC) همه طرف‌های خود را ملزم می‌‌‌‌کند اقدامات مؤثری را برای ترویج ترک مصرف دخانیات و درمان مناسب برای وابستگی به دخانیات انجام دهند. نهادها تشویق می‌‌‌‌شوند که اقدامات کلیدی مؤثر دستورالعمل اجرای ماده 14 FCTC سازمان جهانی بهداشت، از جمله خط تلفنی ترک دخانیات، را اجرا کنند.

سازمان جهانی بهداشت توصیه می‌‌‌‌کند که در هر گونه اقدام پیشگیری از دخانیات سه نوع درمان وجود داشته باشد: (i)  مشاوره دربارۀ ترک سیگار در خدمات اولیه مراقبت‌‌‌های بهداشتی؛ (ii) خطوط ترک که به‌راحتی دردسترس و رایگان است؛ و (iii) دسترسی به درمان دارویی کم‌هزینه.

خطوط ترک نوعی گام عملی در سطح کشور در جهت ارائه کمک به ترک سیگار است و همچنین می‌‌‌‌تواند بکارگیری توصیه‌‌‌های ترک سیگار در زمینه‌‌‌های مراقبت‌‌‌های اولیه و دسترسی به درمان دارویی کم‌هزینه را تسهیل کند. با این حال، تا سال 2009، کمتر از یک سوم از کشورها خطوط ترک ملی رایگان با خدمات پاسخ تلفنی زنده را اجرا می‌‌‌‌کردند. با این حال، تجربه نشان می‌‌‌‌دهد که وقتی به صورت راهبردی آغاز و اجرا شوند، می‌‌‌‌توانند برنامه کنترل گسترده‌تر دخانیات را پیش ببرند.

مزایا و منطق خطوط ترک. خطوط ترک می‌‌‌‌توانند خدمات غربالگری، مشاوره، تماس مجدد، پست کردن مواد و ارجاع به منابع اجتماعی مانند درمانگاه‌‌‌ها و گروه‌‌‌های حمایت از ترک توتون را فراهم کنند. بعضی از خطوط تلفنی ترک نیز پشتیبانی اینترنتی و دارویی، پیام‌‌‌های ضبط‌شده و پاسخ‌‌‌های خودکار ایمیل و پیام کوتاه را فراهم می‌‌‌‌کنند. شواهد گسترده‌ای در حمایت از اثربخشی خطوط ترک وجود دارد. تماس‌گیرندگان می‌‌‌‌توانند انتظار داشته باشند که احتمال ترکشان بیش از 40 درصد افزایش یابد. خدمات غنی‌تر از قبیل نظام‌‌‌های تماس مجدد کنش‌گرایانه و دوره‌‌‌های کوتاه‌مدت دارویی موفقیت را افزایش می‌‌‌‌دهد. علاوه بر این، خطوط ترک نسبت به سایر مداخلات مراقبت‌‌‌های بهداشتی به میزان قابل‌توجهی مقرون‌به‌صرفه است.

خطوط ترک منابع مرکزی برای خدمات مستقیم و پورتالی برای خدمات اجتماعی را فراهم می‌‌‌‌کند. با اقبال گستردۀ مردم روبرو می‌‌‌‌شوند و می‌‌‌‌توانند منبع ارجاعی برای متخصصان مراقبت‌‌‌های بهداشتی باشند. دسترسی و ترویج آنها می‌‌‌‌تواند به عادی‌سازی ترک سیگار کمک کند و حمایت از کنترل دخانیات را افزایش دهد. خطوط ترک به دسترسی به تلفن نیاز دارند و وقتی موانع مالی برای دسترسی وجود نداشته باشد، مؤثرتر هستند.

وضعیت کنونی جهانی خدمات ملی رایگان خط تلفنی ترک سیگار. در تهیه این کتابچه راهنما، سازمان جهانی بهداشت (WHO) نوعی تحلیل موقعیتی را انجام داد تا مشخصات جهانی خدمات خطوط ترک را فراهم کند، که شامل نظارت بر مدیران موجود خطوط ترک در بیش از 50 کشور است. مشخص شد که 60 درصد کشورهایی که خطوط ترک ملی رایگان را اجرا می‌‌‌‌کنند در کشورهای پردرآمد هستند و تنها چهار خط در کشورهای کم‌درآمد وجود دارد. تغییرات مشهود در میزان دسترسی، نوع، میزان و کیفیت خدمات وجود داشت.

خطوط ترک در کشورهای پردرآمد از ترکیبی از مشاوره واکنشی و کنش‌گرایانه استفاده می‌‌‌‌کنند و طیف وسیع‌تری از خدمات را ارائه می‌‌‌‌دهند. کشورهای کم‌درآمد و با درآمد متوسط عمدتا از مدل خدمات واکنشی با پوشش جمعیت و خدمات کمتر استفاده می‌‌‌‌کنند. رسانه‌‌‌های جمعی و چاپ شماره خطوط ترک روی بسته‌‌‌های سیگار رایج‌ترین روش‌‌‌های ترویج خطوط ترک هستند.

ابتدا، لازم است تعیین کنید:

  • فردی که کارشناس خطوط ترک خواهد بود
  • نیازهای خدمات خطوط ترک در جمعیت
  • مکان، نقش و اهداف خطوط ترک در کنترل ملی دخانیات
  • محدودۀ خدمات، استفاده احتمالی، و راهبردهای ایجاد تقاضا
  • حامیان مالی که می‌‌‌‌توانند خطوط ترک را تأمین مالی و پایش کنند
  • حداقل استانداردها و طرح مدیریت پروژه
  • چگونگی اطمینان از اینکه خطوط ترک بکارگرفته، اجرا و حفظ می‌‌‌‌شود
  • سازمانی که خدمات را ارائه می‌‌‌‌دهد و فردی که مسئول اطمینان از موفقیت آن است.

خطوط ترک می‌‌‌‌تواند بخشی از یک سرویس گسترده‌تر مرکز تماس یا یک سرویس تک‌بعدی باشد. همچنین می‌‌‌‌توانند در سطح ملی یا استانی ارائه شوند. خدمات را می‌‌‌‌توان مستقیماً توسط سازمان حامی مالی یا با قرارداد فرعی توسط ارائه‌دهنده با زیرساخت و تخصص مرکز تماس ارائه کرد.  استدلال‌‌‌های مختلف به نفع و علیه این رویکردها بررسی می‌‌‌‌شود.

برای موفقیت خدمات خطوط ترک، پروتکل‌‌‌های ثبت‌نام و مشاوره باید شناسایی یا ایجاد شود. سازوکاری برای اطمینان از کیفیت باید تنظیم شود و سؤالات لجستیکی خاص مانند ساعات کاری و تلفن‌‌‌ها و سیستم‌های رایانه‌ای پاسخ داده شود. تدوین طرح‌‌‌های مدیریت گردش کار، از جمله نحوه اداره دفتر و ابزارهای معمول و قابل‌اطمینان برای گزارش‌دهی برای سازمان حامی مالی، اهمیت ویژه‌ای دارد. بر مزایای بالقوه ایجاد یک هیئت مشورتی و استفاده از «درمانجویان مخفی» تأکید شده است.

آموزش به مشاور جزء مهمی از عملیات خطوط ترک است. الزامات مهارت‌‌‌های تفصیلی و آموزش‌‌‌های نمونه در پیوست 6 آمده است. رویکردهای عملی و نظری مشاوره بررسی شده است، از راهنمایی‌‌‌های اولیه دربارۀ چگونگی ایجاد مهارت‌‌‌های مقابله‌ای و ارائه آموزش دربارۀ ماهیت محدود به زمان علائم قطع مصرف تا افزایش اعتماد به نفس و انگیزه، تشویق به ترک بیشتر، و حل اختلاف نظر.

تماس‌های پیگیری خروجی باعث افزایش میزان ترک می‌‌‌‌شود اما به تلاش بیشتری نیاز دارد. تماس‌‌‌های پیگیری لازم نیست به اندازه جلسات مشاوره اولیه باشد. زمان‌بندی تماس‌‌‌های پیگیری را می‌‌‌‌توان حول یک تاریخ ترک برای جلوگیری از عود، و یا بعداً برای بازیابی مشخص کرد. چارچوب اساسی مشاوره برای اکثر مصرف‌کنندگان دخانیات صرف نظر از سن، نژاد، جنسیت یا وضعیت اقتصادی به خوبی کار می‌‌‌‌کند. برخی از ملاحظات خاص دربارۀ بارداری، نوجوانی، افراد بالای 65 سال، سلامت روان، سوء مصرف مواد و دسترسی به زبان بررسی می‌‌‌‌شود.

ادغام دارو. در حال حاضر تجربه گسترده‌ای از ادغام داروهای ترک در خدمات خطوط ترک وجود دارد. این موارد اختیاری عبارتند از: مشاوران ارائه‌کنندۀ اطلاعات دربارۀ اثربخشی داروهای مختلف، ارسال داروهای بدون نسخه، و کوپن داروخانه برای داروهای تجویزی از طریق پست. کیت‌‌‌های «آغازگر» بسیار کوتاه یک یا دو هفته تا دوره‌‌‌های درمان کامل هشت هفته‌ای بکار رفته و بررسی شده است. علاوه بر افزایش میزان ترک، دسترسی به داروها می‌‌‌‌تواند باعث افزایش چشمگیر تماس با خطوط ترک شود.

 

 

 

 

 

 

 

 

تامین مالی یکی از بزرگ‌ترین چالش‌‌‌های پیش‌روی خطوط ترک است. استفاده از خدمات خطوط ترک بر اساس بودجه موجود برای ترویج و ارائۀ خدمت محدود است. خطوط ترک باید به گونه‌ای ایده‌آل تأمین مالی شود که با سایر طرح‌‌‌های کنترل دخانیات در تعارض نباشد، بلکه بودجه را گسترش دهد.

سازوکارهای مختلف تامین مالی بسیاری در سراسر جهان امتحان شده است، از جمله استفاده از درآمد مالیات بر دخانیات، بیمه‌‌‌های بهداشتی ملی یا استانی، صندوق‌‌‌های برنامۀ جدید دخانیات، بیمه درمانی خصوصی و مشارکت دولتی و خصوصی. ثابت شده است که استفاده از هزینه‌‌‌های مصرف‌کنندۀ فردی دشوار است و سبب کاهش قابل‌توجه مشارکت می‌‌‌‌شود.

 

ایجاد تقاضا برای خدمات خطوط ترک می‌‌‌‌تواند به طرق مختلفی انجام شود. تغییرات سیاست، مانند افزایش قیمت دخانیات و قوانین بدون دود همراه با پویش‌‌‌های آموزش عمومی، می‌‌‌‌تواند سبب افزایش قابل‌توجه تقاضا شود، اما به آگاهی از وجود خطوط ترک نیاز دارد. پویش‌های رسانه‌‌‌های جمعی باعث افزایش فوری و قابل‌پیش‌بینی تماس‌‌‌ها می‌‌‌‌شوند، اما می‌‌‌‌توانند گران باشند. آگهی‌‌‌های آموزش عمومی «با برچسب» شماره خطوط ترک به حجم مشابه تبلیغات مختص خطوط ترک می‌‌‌‌انجامند. یکی از راهبردهای بلندمدت‌تر برای تشویق ارائه‌دهندگان مراقبت‌‌‌های بهداشتی و خانواده و دوستان ارجاع بیماران به خطوط ترک است. یکی از جالب‌ترین روش‌‌‌های افزایش تماس‌‌‌ها نوشتن شماره تلفن روی بسته‌‌‌های سیگار است.

 

ادغام خطوط ترک در نظام بهداشتی در زمینۀ فعالیت دخانیات مزایای بسیاری دارد. دسترسی به خطوط ترک باعث می‌‌‌‌شود درمانگاه‌‌‌های و بیمارستان‌‌‌های شلوغ راحت‌تر بتوانند از طریق ارائۀ گزینۀ ارجاع به‌راحتی قابل‌دسترسی مشاورۀ مختصری بدهند.

خطوط ترک ممکن است در برنامه‌‌‌های آموزشی سازمان‌یافته مانند سل و اچ‌آی‌وی مفید باشد، که به کارکنان بهداشت محلی متکی هستند. ارجاعات از ارائه‌دهندگان مراقبت‌‌‌های بهداشتی به تضمین پایۀ ثابت تماس‌‌‌ها که نیازی به رسانه‌‌‌های جمعی ندارند کمک می‌‌‌‌کند.

 

گزارش‌دهی، پایش و ارزیابی. یکی از مزایای بزرگ خطوط ترک این است که تماس‌‌‌ها و نتایج، مانند میزان ترک، قابل‌اندازه‌گیری‌ و قابل‌گزارش‌دهی به تامین‌کنندگان و حامیان مالی دولتی است. راه‌‌‌های بسیاری برای ارزیابی خدمات از پایش حجم تماس و پیگیری نمونه‌‌‌های کوچک تا تماس گرفتن با تمام مصرف‌کنندگان شش ماه پس از شروع خدمات وجود دارد. از آنجایی که اجزای خدمات خطوط ترک مؤثر هستند، ارزیابی بیش از حد لازم نیست. اجزای داده و کلمه‌بندی خاص در پیوست‌‌‌های 5 و 9 آمده است. پتانسیل تحقیقات رسمی بیشتری وجود دارد که به سوالات بدون پاسخ مربوط به استفاده از خطوط ترک در کشورهای در حال توسعه و در حال گذار پاسخ می‌‌‌‌دهد، مانند استفاده از پیام‌‌‌های ضبط‌شده و تماس‌‌‌های بسیار کوتاه.

 

ارتباطات. خطوط ترک روز به روز بیشتر در کنسرسیوم‌‌‌های بزرگ‌تر منطقه‌ای سازماندهی می‌‌‌‌شود. منطقه آسیا-اقیانوس آرام، منطقه اروپا، منطقه آمریکای شمالی و استرالیا و نیوزیلند در حال حاضر جلسات مرتبی تشکیل می‌‌‌‌دهند و در بعضی موارد کارمندان پشتیبانی را استخدام می‌‌‌‌کنند. این توسعه به خطوط ترک امکان اشتراک گذاشتن اطلاعات دربارۀ بهترین شیوه‌‌‌‌ها، ایجاد پایگاه داده و استانداردهای حداقلی، و هماهنگ کردن فعالیت‌‌‌های پژوهشی را داده است.

 

مؤثرترین خطوط ترک خدمات جداگانه نیستند، بلکه برنامه‌‌‌های یکپارچه‌ای هستند که نه تنها برای خدمت‌رسانی به تماس‌گیرندگان، بلکه در جهت هدف وسیع‌تر کاهش میزان مصرف دخانیات در میان جمعیت طراحی شده‌اند. با در نظر گرفتن اینکه چگونه وجود خطوط ترک می‌‌‌‌تواند به افزایش دفعات ترک و بسیج کردن نظام‌‌‌های بهداشتی گسترده‌تر و برنامه‌‌‌های درمان دخانیات برای کمک به مصرف‌کنندگان دخانیات در ترک موفق، این کار را انجام می‌‌‌‌دهند

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *